برخورد از نوع سوم: تماس با نژاد بیگانه

ما و فرا زمینی ها

فرانک دریک (Frank Donald Drake) استاد بازنشسته نجوم و اخترفیزیک دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز یک معادله را ابداع نمود که به نام معادله دریک (Drake equation) مشهور شد. او از پیشگامان جستجو برای زیست فرازمینی و پروژه SETI (جستجوی هوش فرازمینی) بود. معادله دریک برای تخمین تعداد تمدنهای کهکشان راه شیری و ایجاد پیام آرسیبو (Arecibo) برای ارتباط با تمدنهای فرازمینی از دیگر کارهای اوست. پیام آرسیبو، پیامی بود که در تاریخ 16 نوامبر 1974 در شهر پورتوریکو، در مراسمی به مناسبت بازسازی مجدد تلسکوپ آرسیبو، به تعداد یکبار و از طریق امواج رادیویی فرکانس ماژولهشده، به فضا مخابره شد. این پیام حاوی اطلاعاتی در خصوص منظومه شمسی، بیوشیمی حیات زمینی و تصویری شماتیک از انسان بود.

معادله دریک، بهمنظور برآورد تعداد تمدنهای فرازمینی قابلتشخیص در کهکشان راه شیری استفاده میشود. این معادله در اخترزیستشناسی برای جستجوی هوش فرازمینی مورداستفاده قرار میگیرد. با واردکردن پارامترهای معادله برای کهکشان راه شیری، تعداد تمدنهای فرازمینی احتمالی برای این کهکشان، حدود 100 مورد میباشد. اما در واقع، این معادله، یک آزمایش ذهنی است؛ یک استدلال احتمالاتی و چارچوبی برای تفکر در مورد کیهان و شانس وجود حیات 1 متمدن.

معادله دریک

پیام آرسیبو که توسط فرانک دریک و کارل ساگان به فضا مخابره شد

پاول هلیر (Paul Hellyer)، وزیر دفاع سابق کشور کانادا (1967-1963)، مدعی بود که بیش از 82 گونه موجود فرازمینی در جهان ما شناختهشدهاند. استیون هاوکینگ (Stephen Hawking)، خود ازجمله دانشمندانی بود که به دنبال راهی برای برقراری ارتباط با تمدنهای فرازمینی بود. اما او قبل از مرگش، درباره ارتباط با موجودات فرازمینی به بشر هشدار داد و گفت : "اگر موجودات فضایی به زمین بیایند، نتیجه آن برای ما خیلی شبیه به نتیجه پهلو گرفتن کشتی کریستف کلمب در قاره آمریکا و سرنوشت بومیان آن قاره خواهد بود". هاوکینگ معتقد بود که اگر فرازمینی ها بهواسطه پیامهای ارسالشده انسان، به وجود زمین پی ببرند، برای به دست آوردن منابع این سیاره، بشر را نابود خواهند کرد. در سوی دیگر، برخلاف عقیده هاوکینگ، برخی دانشمندان اعتقاد دارند نهتنها باید با موجودات فرازمینی ارتباط برقرار کرد بلکه باید موضوعاتی را برای آنها ارسال کرد که برایشان جذابیت داشته باشد! آنها معتقدند پاسخ فرازمینی ها به بعضی از سؤالات بشر، در آینده میتواند بسیار راهگشا باشد. ناسا تاکنون از طریق پروژه رادیوتلسکوپی SETI و فرستادن چند لوح در فضاپیماهای بیسرنشین و بیمقصد (همانند فضاپیمای وویجر-1) در فضا، چند پیام برای شنوندگان فرازمینی به فضا مخابره کرده است که در رسانههای مختلف بارها از آن صحبت شده است. این پیامها عمدتاً ترکیبی از برخی توضیحات درزمینه شیمی و فیزیک بوده که به زبان ریاضی کدبندیشده و مقداری اطلاعات زیستشناسی بنیادی و توصیفاتی دربارهی بشر نیز درون آنها گنجاندهشده است.

پروژه رادیوتلسکوپی SETI برای ارسال سیگنال رادیویی به فضا جهت ارتباط با تمدن های بیگانه

فضاپیمای وویجر-1 که حامل دیسک ارتباط با تمدن بیگانه است. این دیسک حاوی اطلاعاتی در خصوص موقعیت فضایی منظومه شمسی و سیاره زمین و زیست شناسی حیات زمینی است. این فضاپیما در حال حاضر از منظومه شمسی خارج شده و در دسترس انسان ها نیست.

دراینبین، افراد بسیار زیادی در نقاط مختلف دنیا، گزارشهایی در خصوص مشاهده اشیاء پرنده ناشناس (UFO) و انواع 1ها با موجودات فرازمینی (ازجمله ربوده شدن توسط فرازمینی ها) را ارائه کردهاند. شاید باورش سخت باشد اما بر اساس یک آمارگیری تا سال 1991 که توسط موسسه Roper Poll صورت گرفت، 1 نفر از هر 50 نفر در ایالاتمتحده آمریکا، مدعی 1 و یا حتی در برخی موارد ربوده شدن توسط فرازمینی ها شده بود. این رقم به این معناست که تنها در کشور آمریکا، نزدیک به 6.6 میلیون نفر تماس مستقیم با موجودات بیگانه فرازمینی داشتهاند. البته کم نیستند دانشمندانی که این دسته از گزارشها را رد میکنند و معتقدند که باید ریشه این نوع از تجربه افراد مدعی تماس و یا ربوده شدن توسط بیگانگان را در وضعیت روانی فرد مدعی جستوجو کرد. اما بههرحال، این مسئله در کنار مهر تأیید برخی مقامات دولتی، برخی فضانوردان و حتی دانشمندانی که در دستگاههای دولتی مشغول به کار بودهاند، تبدیل به یک فرهنگعامه شده و سوژه رسانهها، دنیای سرگرمی و حتی محققان دانشگاهی شده است. از همین رو، تعدادی از زیست اخترشناسان، جهت مطالعه و بررسی نظام بندی شده پدیده مشاهده و تماس با موجودات بیگانه، قواعد و دستهبندیهایی را ایجاد کردهاند. یکی از این دستهبندیها، تقسیمبندی انواع برخوردها با موجودات بیگانه است.

انواع برخوردهای نزدیک با بیگانگان فرازمینی

تقریباً همه طرفداران فیلمهای ژانر علمی-تخیلی، درباره فیلم پرفروش استیون اسپیلبرگ در سال 1977، یعنی فیلم "برخوردهای نزدیک از نوع سوم"، شنیده و احتمالاً آن را دیدهاند. بااینحال، ممکن است برخی از مخاطبان، کاملاً مطمئن نباشند که عنوان فیلم، واقعاً چه معنایی دارد. باید گفت که نوع برخورد احتمالی با فرازمینی ها، دستهبندیشده است. درواقع این دستهبندی، به سیستم طبقهبندی جی. آلن هاینک (J. Allen Hynek’s) برای تماس ادعایی با بیگانگان از انواع مختلف اشاره دارد. هاینک یک ستارهشناس آمریکایی بود که بهعنوان مشاور علمی نیروی هوایی ایالاتمتحده در تعدادی از پروژههای برجسته در مورد UFO که از دهه 1940 شروع شد، فعالیت داشت. او درنهایت، از هر دو فرضیه فرازمینی (ET) و حتی بحثبرانگیزتر از آن یعنی؛ فرضیه فرا-بُعدی (ED) بهعنوان توضیحات احتمالی برای گزارشها در خصوص مشاهده اجسام پرنده ناشناس (UFO)، قویاً دفاع میکرد. بهطور خاص، برخورد نزدیک از نوع سوم (CE3) به برخوردهای ادعایی اشاره دارد که شامل تعاملی واقعی انسان و موجودات فرازمینی است.

نظرسنجیها بهطورمعمول نشان میدهند که بسیاری از افراد جامعه نیز به فرضیه فرازمینی ها، اعتقاد دارند. برای مثال، نظرسنجی HuffPost/YouGov در سال 2013 از 1000 بزرگسال آمریکایی نشان داد که نیمی از آنها معتقد بودند در سیارات دیگر حیات وجود دارد، 38 درصد معتقد بودند که حیات هوشمند در سیارات دیگر وجود دارد، و یکچهارم معتقد بودند که بیگانگان از زمین، دیدن کردهاند.

در این زمینه ذکر این نکته حائز اهمیت است که درست در زمان کارل سیگان (Carl Sagan) زیست اخترشناس اوکراینی-آمریکایی و مشاور سازمان ناسا، بسیاری از دانشمندان درگیر در پروژه SETI ، امکان حیات هوشمند در سایر نقاط جهان را کاملاً پذیرفته بودند، اما هنوز متقاعد نشده بودند که بیگانگان از سیاره زمین دیدن کردهاند. باید در نظر داشت که حتی اگر کهکشان خود ما (راه شیری)، مملو از حیات باشد، ممکن است فاصله نجومی بین ستارهای بین سیارات مسکونی به حدی باشد که تماس مستقیم انسان و بیگانگان امکانپذیر نباشد. بههرحال، در ادامه به دستهبندی و توضیح انواع برخوردها با یک موجود بیگانه پرداختهشده است.

هاینک یک طبقهبندی ششگانه برای مشاهده UFO ابداع کرد:

1. چراغهای شبانه (Nocturnal lights) : نورهایی عجیب در آسمان شب
2. دیسکهای نوری در روز (Daylight discs) : بشقابپرندههایی که در طول روز دیده میشوند و معمولاً دارای شکلهای دیسکی یا بیضی هستند.
3. راداری-بصری (Radar-visual) : گزارشهای UFO که تأیید راداری دارند. ظاهراً این موارد سعی میکنند که شواهد محکمتری مبنی بر واقعی بودن اشیاء پرنده ناشناس ارائه دهند، اگرچه ثبت راداری میتواند گهگاه به دلیل ناهنجاریهای اتمسفری، بیاعتبار شود.
4. برخورد از نوع اول (Close encounters of the first kind) : مشاهده بصری یک شی پرنده ناشناس، با فاصله کمتر از 500 فوت (150 متر)، که امتداد زاویهای قابلتوجه و جزئیات قابلتوجهی را نشان دهد.در واقع، مشاهده ساده یک بشقابپرنده، بدون شواهد دیگر، بهعنوان برخورد نزدیک از نوع اول (CE1) نامیده میشود.
5. برخورد از نوع دوم(CE2) : مشاهدهای که به نظر میرسد توسط شواهد فیزیکی نیز پشتیبانی میشود، بهعنوان یک برخورد نزدیک از نوع دوم (CE2) نامیده میشود. چنین شواهدی معمولاً میتواند همراه با یک تصویر عکاسی شده و یا ویدیویی باشد. البته این موارد، همچنین شامل مشاهدههایی ازجمله ثبت راداری، تداخل در عملکرد یک وسیله نقلیه یا دستگاه الکترونیکی، واکنش حیوانات، یک اثر فیزیولوژیکی مانند فلج فرد مشاهدهکننده و یا حتی فرورفتگی یا افزایش سطح تشعشع در محل فرود UFO نیز میشود.
6. برخورد از نوع سوم (CE3) : برخورد با UFO که در آنیک موجود متحرک حضور دارد. این موجود متحرک میتواند شامل انساننماها و یا روباتها باشد که به نظر میرسد سرنشینان یا خلبانان یک بشقابپرنده باشند. همانطور که گفته شد، عنوان فیلم تأثیرگذار اسپیلبرگ به تماس مستقیم واقعی بین بیگانگان و انسانها اشاره دارد.

گسترش مقیاس طبقهبندی هاینک

گزارشهایی وجود دارند که هرچند هرگز بهطور رسمی و علمی اثبات نشدهاند اما دو نوع برخورد دیگر را به طبقهبندی هاینک اضافه میکنند که از آنها با عنوان برخورد نزدیک از نوع چهارم (CE4) و برخورد نزدیک از نوع پنجم (CE5) یاد میشود. برای مثال؛ در سال 1952، جورج آدامسکی(George Adamski) ادعا کرد که در صحرای کالیفرنیا، با یک فضایی ملاقات کرده است. آدامسکی حتی ادعا کرد که او را برای سوارشدن به سفینه فضایی بردهاند و چندین کتاب پرفروش نوشت که ماجراهای خود را بازگو کند. یکی دیگر از موارد ربوده شدن انسان توسط بیگانگان، کشاورز برزیلی آنتونیو ویلاس بواس (Antonio Villas Boas) بود که ادعا داشت در سال 1957 توسط بیگانگان به داخل یک سفینه فضایی کشیده شده و مورد آزمایش قرارگرفته است.

برخورد نزدیک از نوع چهارم (CE4)

برخورد نزدیک از نوع چهارم یک رویداد UFO است که در آنیک انسان توسط یک بشقابپرنده یا سرنشینان آن ربوده میشود. ژاک والی (Jacques Vallee)، همکار سابق هاینک، در مجله کاوش علمی (Journal of Scientific Exploration) استدلال کرد که برخورد نزدیک از نوع چهارم، باید به مواردی اشاره کند که شاهدان، نوعی دگرگونی را در احساس واقعی خود تجربه کرده باشند، بهطوریکه شامل موارد افراد غیر ربودهشده نیز باشد که در آن رویدادهای مرتبط با برخوردهای UFO ، توهم مانند و یا رؤیا گونه هستند. البته تعداد قابلتوجهی از محققین، این نوع دستهبندی را به دلیل ماهیت موهومی آن، قویاً رد میکنند.

برخوردهای نزدیک از نوع پنجم (CE5)

برخورد نزدیک از نوع پنجم، یک رویداد UFO است که ادعای ارتباط مستقیم و بدون واسطه همراه با تعامل بین بیگانگان و انسانها را دارد. برای مثال، اگر حادثه سقوط رازول واقعیت داشته باشد، ارتباط بین دولت آمریکا با بیگانگان سقوط کرده در رازول و تبادلات آنها با یکدیگر، برخورد نزدیک از نوع پنجم است.

بحث

گزارشها از تماس و حتی آدمرباییها توسط بیگانگان فضایی در چند سال گذشته افزایشیافته است. حتی افرادی که مدعی تماس مستقیم و ربوده شدن توسط فرازمینی ها شدهاند، دست به تشکیل سازمانهای مردمنهاد و تشکلهای گردهمایی زدهاند و در مورد تجربیات خود همرسانی انجام میدهند، کتاب مینویسند و یا مصاحبه میکنند. در مقابل، تعدادی از محققین و دانشمندان، این پدیده را تنها نوعی افسانه با ساختار غیرمعمول میدانند. به نظر آنها، این گزارشها پارامترهای مشترک بسیاری با افسانههای مربوط به برخوردهای فراطبیعی و سفرهای ماورایی دارند. به زبان سادهتر، همان دیوها و پریان قصههای قدیمی، حالا تبدیل به موجوداتی بیگانه و فرازمینی شدهاند. این آدمرباییهای فرازمینی، تنها محتوای سنتی آدمربایی فرا طبیعی قصههای قدیمی را بهروز میکنند و همان کارکرد را به عهده میگیرند. به نظر این گروه از دانشمندان، با توجه به اینکه بیشتر گزارشهای مربوط به ربوده شدن توسط فرازمینی ها، مربوط به دوران کودکی افراد میباشد، برای پی بردن به ریشه چنین مدعایی، باید به صدمات روانی واردشده به این دسته از افراد، مراجعه کرد. اما از طرفی، تأکید برخی از بلندپایهترین مقامات دولتی، نظامی و سیاسی، تعدادی از فضانوردان و یا برخی از دانشمندان درگیر در پروژههای با درجه امنیتی بالا و کثرت گزارشهای مربوط به مشاهده UFO و حتی ورود مستقیم و رسمی برخی دولتها به موضوع، همیشه این احتمال را برجای گذاشته که شاید حق با افرادی باشد که مدعی تماس با بیگانگان فرازمینی بودهاند. بههرحال، تا به امروز هیچ مشاهده و گزارش رسمی تأییدشدهای مبنی بر تماس با 1 بیگانه وجود ندارد. البته دانش ما از فیزیک نیز دلایل قانعکنندهای برای عدم وجود تماس با بیگانگان در اختیار میگذارد. اما جستوجو همچنان ادامه دارد. در این سطح از آگاهی عمومی ما نسبت به مسئله وجود فرازمینی ها، تقریباً میتوان گفت که باور به وجود نژادی بیگانه و فرازمینی و برخوردهای صورت گرفته با آنها، یک تصمیم شخصی است. تا زمان رد شدن و یا اثبات این موضوع، شما میتوانید بر روی مرز بین تخیل و واقعیت گام بردارید.

منابع

• Paul Hellyer- Canadian Minister of Defense (1963-1967)
• The Roper Poll-Budd Hopkins, David M. Jacobs, Dr. Ron Westrum, John mack-1991.
• Appelle, S. (1996). The abduction experience. Journal of UFO Studies, 6, 29–79.
• Appelle, S., Ly, S.J., Newman, L. & Maktaris, A. (2014). Alien abduction experiences. In E. Cardeña, S.J. Ly, & S. Krippner (Eds.) Varieties of anomalous experience (2nd edn, pp.213–240). Washington, DC: American Psychological Association.
• Brookesmith, P. (1995). UFO: The complete sightings catalogue. London: Blandford.
• Brookesmith, P. (1996). UFO: The government files. London: Blandford.
• Clarke, D. (2012). The UFO files. London: Bloomsbury.
• Watson, N. (2013). UFO investigations manual. Yeovil: Haynes.
• Hynek, Allen J. (1998) [First published 1972]. The UFO Experience: A Scientific Inquiry. Da Capo Press. ISBN 978-1-56924-782-2.
• Steven J. Dick (28 December 1999). The Biological Universe: The Twentieth Century Extraterrestrial Life Debate and the Limits of Science. Cambridge University Press. pp. 309–. ISBN 978-0-521-66361-8.